ഡൽഹി: മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ അടയാളപ്പെടുത്തലായി മാറുകയാണ് ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ മുതുകുളം എന്ന ഗ്രാമവും അവിടെയുള്ള കൊല്ലക്കയിൽ ദേവകി അമ്മ എന്ന 92-കാരിയും. പതിറ്റാണ്ടുകളായി താൻ താലോലിച്ചു വളർത്തിയ 'തപസ്വനം' എന്ന മനോഹരമായ വനത്തിലൂടെ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഈ വലിയ മനുഷ്യനെ രാജ്യം ഇപ്പോൾ പദ്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചിരിക്കുന്നു. കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ അധ്വാനത്തേക്കാൾ ഉപരി, അതിജീവനത്തിന്റെയും നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിന്റെയും കഥയാണ് ദേവകി അമ്മയുടെ ജീവിതം നമുക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത്.

തപസ്വനം: മണൽപ്പരപ്പിലെ ഹരിത അത്ഭുതം

ആലപ്പുഴയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ മണൽ നിറഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഒരു കാട് വളർത്തുക എന്നത് അസാധ്യമായ ഒന്നാണെന്ന് പലരും കരുതിയേക്കാം. എന്നാൽ കാർത്തികപ്പള്ളി താലൂക്കിലെ മുതുകുളത്ത് അഞ്ച് ഏക്കറിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന തപസ്വനം എന്ന വനം ആ ധാരണകളെ തിരുത്തിക്കുറിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഈ അഞ്ചേക്കർ ഭൂമിയിൽ മൂവായിരത്തിലധികം ഔഷധസസ്യങ്ങളും പടുകൂറ്റൻ മരങ്ങളുമുണ്ട്. അത്തി, ഞാവൽ, പ്ലാവ്, മാവ് തുടങ്ങി നൂറുകണക്കിന് വൃക്ഷങ്ങളും വിവിധയിനം കാട്ടുപഴങ്ങളും ഇവിടെ സമൃദ്ധമായി വളരുന്നു.

ഒരു വനം എന്നാൽ വൃക്ഷങ്ങളുടെ കൂട്ടം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ജീവന്റെ തുടിപ്പുള്ള ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥ കൂടിയാണെന്ന് ദേവകി അമ്മ തെളിയിച്ചു. വനത്തിനുള്ളിലെ ചെറിയ കുളത്തിൽ മത്സ്യങ്ങളും മരച്ചില്ലകളിൽ വസിക്കുന്ന പക്ഷികളും പ്രാണികളും ചേർന്ന് തപസ്വനത്തെ സജീവമാക്കുന്നു. കായലുകൾക്കും കടലിനും സമീപത്താണെങ്കിലും, ഈ വനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന തണുത്ത കാലാവസ്ഥയും ശുദ്ധവായുവും ആ പ്രദേശത്തെയാകെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്.

തളരാത്ത മനസ്സ്, വളരുന്ന കാട്

ദേവകി അമ്മയുടെ ഈ ഹരിതയാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്നാണ്. ഏകദേശം 44 വർഷം മുമ്പ് ഉണ്ടായ ഒരു മാരകമായ അപകടം അവരുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. ശാരീരികമായി അവശതയിലായ അവർക്ക് വർഷങ്ങളോളം തന്റെ തൊഴിലായിരുന്ന കൃഷിപ്പണികളിലേക്ക് മടങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല. വീൽചെയറിലും കട്ടിലിലുമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയ ആ കാലഘട്ടം അവരെ മാനസികമായും തളർത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ പുനരധിവാസ കാലഘട്ടത്തിന് ശേഷം, വീണ്ടും നടക്കാൻ ശീലിച്ചപ്പോൾ അവർ സ്വീകരിച്ച വഴി മണ്ണിലേക്കുള്ള മടക്കമായിരുന്നു.

നെൽകൃഷി പോലുള്ള ഭാരമേറിയ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ ശാരീരികാവസ്ഥ അനുവദിക്കാത്തതിനാൽ, വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള തരിശുഭൂമിയിൽ അവർ ചെടികൾ നട്ടുതുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ വലിയൊരു വനം ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമൊന്നും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, മാനസികമായ ആശ്വാസത്തിനും സമയക്രമീകരണത്തിനുമായി നട്ടു തുടങ്ങിയ ഓരോ തൈയും പിന്നീട് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയായിരുന്നു. "ദിവസവും കുറഞ്ഞത് ഒരു തൈ എങ്കിലും നടുക" എന്ന ലളിതമായ ദൗത്യം അവർ ഏറ്റെടുത്തു. ആ ഓരോ ചെടിയെയും സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ പരിപാലിച്ചു. നാലര പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറം ആ ചെറിയ ശ്രമങ്ങൾ ഒരു വലിയ നിബിഢ വനമായി വളർന്നു നിൽക്കുന്നു.

ലാഭമില്ലാത്ത സേവനം, പകരം വെക്കാനില്ലാത്ത സംതൃപ്തി

തപസ്വനം ഇന്ന് കേവലം ഒരു സ്വകാര്യ വനമല്ല. അത് പ്രദേശവാസികൾക്കും പ്രകൃതി സ്നേഹികൾക്കും ഒരു വലിയ അത്താണിയാണ്. വനത്തിൽ സമൃദ്ധമായി വളരുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങൾ രോഗശാന്തിക്കായി എത്തുന്നവർക്ക് ദേവകി അമ്മ സൗജന്യമായി നൽകാറുണ്ട്. "പ്രകൃതി തന്ന കനിവുകൾ വിറ്റ് കാശാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല" എന്നതാണ് അവരുടെ ഉറച്ച നിലപാട്. ആളുകൾ തന്റെ വനത്തിലെ സസ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് സുഖം പ്രാപിക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴാണ് തനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നതെന്ന് അവർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

സ്കൂൾ-കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും ഗവേഷകർക്കും തപസ്വനം ഇന്ന് ഒരു അനൗപചാരിക പഠന കേന്ദ്രം കൂടിയാണ്. പരിസ്ഥിതി സന്തുലിതാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ജൈവവൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ചും പഠിക്കാൻ നിരവധി പേർ ഇവിടെയെത്തുന്നു. ഓരോ സന്ദർശകനോടും ദേവകി അമ്മയ്ക്ക് നൽകാനുള്ള സന്ദേശം ലളിതമാണ്: "നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ഓരോ മരമെങ്കിലും നടണം, അത് വളർത്തണം."

അംഗീകാരങ്ങളുടെ നിറവിൽ

ഇന്ത്യയുടെ നാരീശക്തി പുരസ്‌കാരം നേരത്തെ തന്നെ ദേവകി അമ്മയെ തേടിയെത്തിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പദ്മശ്രീ കൂടി എത്തുമ്പോൾ, അത് നിശബ്ദമായി പ്രകൃതിക്ക് വേണ്ടി പോരാടുന്ന ഓരോ മനുഷ്യനും ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരമായി മാറുന്നു. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ആഗോളതാപനവും വലിയ ഭീഷണിയുയർത്തുന്ന ആധുനിക കാലത്ത്, 92-ാം വയസ്സിലും വിട്ടുപോകാത്ത ആവേശത്തോടെ മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ദേവകി അമ്മ ഒരു വിസ്മയമാണ്.

മുതുകുളത്തെ കൊല്ലക്കയിൽ കുടുംബത്തിന്റെ കിഴക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗങ്ങൾ ഇന്ന് പച്ചപ്പിന്റെ ആവരണത്തിലാണ്. തരിശുഭൂമികളെ എങ്ങനെ ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയാക്കി മാറ്റാം എന്നതിന് ദേവകി അമ്മയുടെ തപസ്വനം ലോകത്തിന് മാതൃകയാണ്. കഠിനാധ്വാനവും ക്ഷമയുമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരാൾക്ക് വിചാരിച്ചാൽ ഒരു കാടുണ്ടാക്കാം എന്ന് അവർ സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് തെളിയിച്ചു. പദ്മശ്രീ പുരസ്‌കാരത്തിന്റെ തിളക്കത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, വരുംതലമുറയ്ക്കായി അവർ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ഈ ഓരോ മരവും അവരുടെ നാമത്തെ അനശ്വരമാക്കും.