അമേരിക്ക ഇറാനെ ആക്രമിച്ചതിന് പിന്നിലെ യഥാര്‍ഥ കാരണം എന്താണ്? ഇറാന്റെ എണ്ണസമ്പത്തില്‍ കണ്ണുവെച്ചുള്ള നീക്കമോ അതോ ഗാസ പിടിച്ചെടുത്ത് അവിടെ ആഡംബര വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമാക്കാനുളള പദ്ധതിയോ? 'അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്' നയം മുന്നോട്ടു വെക്കുന്ന ട്രംപിന്റെ ആ കുരുട്ടുബുദ്ധിക്ക് മുന്നിലെ യഥാര്‍ഥ കാരണം അറിയാം; ശ്രദ്ധേയമായി സോഷ്യല്‍ മീഡിയാ കുറിപ്പ്

ദുബായ്: ഇറാന്‍ ആണവായുധങ്ങള്‍ വികസിപ്പിക്കുന്നു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞാണ് ഇസ്രായേല്‍ അമേരിക്ക ഇപ്പോഴത്തെ ആക്രമണത്തില്‍ പങ്കാളിയായത്. ഇറാന്‍ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണെന്ന വാദമാണ് ഇവര്‍ ഉയര്‍ത്തിയത്. ആക്രമണത്തിന് പിന്നാലെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയിയില്‍ പലവിധത്തിലുള്ള തിയറികള്‍ പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇറാന്റെ എണ്ണസമ്പത്തില്‍ കണ്ണുവെച്ചാണ് അമേരിക്കയുടെ നീക്കമെന്നും ഗസ പിടിച്ചെടുത്ത് അവിടെ ആഡംബര വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമാക്കാനുളള ട്രംപിന്റെ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണെന്നുമാണ് പുറത്തുവന്ന തിയറികള്‍.

എന്നാല്‍, ഇപ്പോഴത്തെ ആക്രമണത്തിന് പിന്നില്‍ അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ് നയമാണ് എന്നാണ് ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ സോഷ്യല്‍ മീഡിയ കുറിപ്പില്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. അമേരിക്കയ്ക്ക് ഭീഷണിയായി ചൈന വളരുന്നത് തടയാനുള്ള ശ്രമമാണ് ട്രംപും കൂട്ടരും ഇപ്പോള്‍ തന്ത്രപരമായി നടത്തിയതെന്നാണ് നിരവധി അന്താരാഷ്ട്ര കമ്പനികളില്‍ ജോലി ചെയ്തിട്ടുള്ള ടോണി തോമസ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.

ചൈനയെ ലക്ഷ്യം വെച്ചാണ് ട്രംപിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ നീക്കങ്ങളെനനാണ് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ചൈനയിലേക്ക് എണ്ണ എത്തുന്ന മേഖല സംഘര്‍ഷഭരിതമായാല്‍ അത് ചൈനയെ കാര്യമായി ബാധിക്കുമെന്നാണ് ടോണി ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റില്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.

ടോണി തോമസിന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് കുറിപ്പ് ഇങ്ങനെ:

ഇറാനോ വെനിസ്വേലയോ പോലുള്ള എണ്ണസമൃദ്ധമായ രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍ അമേരിക്ക സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തുന്നത് തങ്ങളുടെ ആവശ്യത്തിനായി അവരുടെ എണ്ണ കവര്‍ന്നെടുക്കാനാണെന്ന ധാരണ പൂര്‍ണ്ണമായും തെറ്റാണെന്ന് പുതിയ സാഹചര്യങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് അമേരിക്ക കേവലം ഒരു പെട്രോളിയം ഉപഭോക്താവല്ല, മറിച്ച് ഊര്‍ജ്ജ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിച്ച് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണക്കയറ്റുമതി രാജ്യങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്. പ്രതിദിനം 13 ദശലക്ഷത്തിലധികം ബാരല്‍ ക്രൂഡ് ഓയില്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുകയും, വന്‍തോതില്‍ പ്രകൃതിവാതകവും മറ്റ് പെട്രോളിയം ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളും വിദേശത്തേക്ക് അയക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമേരിക്കയ്ക്ക് സ്വന്തം സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാന്‍ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ എണ്ണയുടെ ആവശ്യമില്ല.

കൂടാതെ, മുസ്ലീം രാജ്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാന്‍ അമേരിക്ക മുന്‍കൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതിയാണിതെന്ന് പറയുന്നതിലും അടിസ്ഥാനമില്ല. സൗദി അറേബ്യ, യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്‌സ് (UAE), ഖത്തര്‍ തുടങ്ങിയ നിരവധി മുസ്ലീം ഭൂരിപക്ഷ രാജ്യങ്ങളുമായി അമേരിക്കയ്ക്ക് ദൃഢമായ സൗഹൃദബന്ധമാണുള്ളത്. അമേരിക്കയുടെ വിദേശനയം 'മുസ്ലീം വിരുദ്ധം' ആണെന്ന് ചിത്രീകരിക്കുന്നവര്‍, ഈ രാജ്യങ്ങളുമായി അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തവും സൈനിക കരാറുകളും പലപ്പോഴും മറന്നുപോകുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍, വാഷിംഗ്ടണിന്റെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തരായ സുരക്ഷാ പങ്കാളികളില്‍ പലരും മുസ്ലീം ഭൂരിപക്ഷ രാഷ്ട്രങ്ങളാണ്.

മേഖലയിലെ ഇറാന്റെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാന്‍ അമേരിക്ക എത്രയും വേഗം ആക്രമണം നടത്തണമെന്ന് സൗദി കിരീടാവകാശി മുഹമ്മദ് ബിന്‍ സല്‍മാന്‍ ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപുമായി കഴിഞ്ഞ മാസം പലതവണ ഫോണില്‍ സംസാരിച്ചതായി റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുണ്ട്. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, മേഖലയിലെ രാജ്യങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ താല്‍പ്പര്യങ്ങളും ശത്രുതകളും ഈ നീക്കങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലുണ്ടെന്നാണ്. അതിനാല്‍, ഇത് കേവലം ഒരു മതപരമായ സംഘര്‍ഷമല്ല, മറിച്ച് ഭൗമരാഷ്ട്രീയപരമായ അധികാരമത്സരമാണ്.

ഇറാനുമായുള്ള ഈ സംഘര്‍ഷം ഗസ പിടിച്ചെടുത്ത് അവിടെ ആഡംബര വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമാക്കാനുളള പദ്ധതിയാണെന്ന വാദവും തെറ്റാണ്. ശീതയുദ്ധത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ കാലത്ത് അമേരിക്കയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ശത്രു ചൈനയാണ്; അവരെ സാമ്പത്തികമായും സൈനികമായും തളര്‍ത്തുക എന്നതാണ് ഈ നീക്കങ്ങളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ഊര്‍ജ്ജ വിതരണ ശൃംഖലകളും, സാങ്കേതിക വിദ്യയ്ക്ക് അനിവാര്യമായ അപൂര്‍വ്വ ധാതുക്കളും (Critical rare earth elements) നിയന്ത്രിക്കുക വഴി ആര്‍ട്ടിഫിഷ്യല്‍ ഇന്റലിജന്‍സ് (AI) യുദ്ധത്തില്‍ ചൈനയ്ക്ക് മേല്‍ മേധാവിത്വം നേടാനാണ് അമേരിക്ക ശ്രമിക്കുന്നത്. എണ്ണ കൈക്കലാക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ആഗോള ഊര്‍ജ്ജ പ്രവാഹത്തെയും ലോജിസ്റ്റിക്‌സ് ശൃംഖലയെയും നിയന്ത്രിക്കാനാണ് അമേരിക്കന്‍ തന്ത്രം മുന്‍ഗണന നല്‍കുന്നത്. പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ പ്രസംഗങ്ങളും സമൂഹമാധ്യമ പോസ്റ്റുകളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ അമേരിക്കയുടെ ഈ 'അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്' നയവും ചൈനയെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള നീക്കങ്ങളും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ശത്രുവിന്റെ സൈന്യത്തെ നേരിട്ട് നശിപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ വിതരണ ശൃംഖല (Supply Chain) തകര്‍ത്താല്‍ യുദ്ധത്തില്‍ വിജയിക്കാം എന്ന് ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. BC 332 ല്‍ അലക്‌സാണ്ടര്‍ ചക്രവര്‍ത്തി ഫിനീഷ്യന്‍ നഗരമായ ടയര്‍ ആക്രമിച്ചപ്പോള്‍, അതൊരു ദ്വീപ് ആയതിനാല്‍ കീഴടക്കുക പ്രയാസമായിരുന്നു. നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധത്തിന് പകരം അദ്ദേഹം കരയില്‍ നിന്ന് ദ്വീപിലേക്ക് കടലിലൂടെ ഒരു കൂറ്റന്‍ അണക്കെട്ട് നിര്‍മ്മിച്ചു. ഇതിലൂടെ ടയറിലേക്കുള്ള കപ്പല്‍ പാതകള്‍ തടയുകയും നഗരത്തിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണവും വെള്ളവും മുട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. മാസങ്ങള്‍ നീണ്ട ഉപരോധത്തിനൊടുവില്‍ വിഭവങ്ങള്‍ തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ടയര്‍ കീഴടങ്ങാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി.

BC 52 ല്‍ ഗൗള്‍ യുദ്ധത്തിനിടയില്‍ ജൂലിയസ് സീസര്‍ അലേഷ്യ നഗരത്തെ കീഴടക്കിയത് വിസ്മയകരമായ ഒരു തന്ത്രത്തിലൂടെയാണ്. നഗരത്തിന് ചുറ്റും അദ്ദേഹം രണ്ട് വലിയ മതിലുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചു. ഉള്‍വശത്തെ മതില്‍ നഗരത്തിലുള്ളവര്‍ക്ക് പുറത്തുനിന്ന് ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നത് തടയാനും, പുറംവശത്തെ മതില്‍ ശത്രുക്കളെ സഹായിക്കാന്‍ പുറത്തുനിന്ന് വരുന്ന സൈന്യത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനുമായിരുന്നു. പട്ടിണിയിലായതോടെ അലേഷ്യന്‍ സൈന്യത്തിന് സീസര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ആയുധം വെച്ച് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.

1598ല്‍ ജപ്പാനെതിരായ ഇംജിന്‍ യുദ്ധത്തില്‍ കൊറിയന്‍ അഡ്മിറല്‍ യി സുണ്‍-സിന്‍ നേടിയ വിജയം ലോജിസ്റ്റിക്‌സ് തകര്‍ത്തതിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ജപ്പാന്‍ സൈന്യം കൊറിയന്‍ കരപ്രദേശങ്ങളില്‍ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍, കടലില്‍ വെച്ച് അവരുടെ വിതരണ കപ്പലുകളെ അദ്ദേഹം തകര്‍ത്തു. സൈനികര്‍ക്ക് ആവശ്യമായ ആയുധങ്ങളും ഭക്ഷണവും കടല്‍ മാര്‍ഗ്ഗം എത്തുന്നത് തടഞ്ഞതോടെ, ജാപ്പനീസ് സൈന്യം ദുര്‍ബലമാവുകയും പിന്‍വാങ്ങാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്തു.

യുദ്ധത്തില്‍ വിജയിച്ചാലും വിതരണ ശൃംഖല തകര്‍ന്നാല്‍ പരാജയം ഉറപ്പാണെന്ന് 1812ലെ നെപ്പോളിയന്റെ റഷ്യന്‍ മുന്നേറ്റം തെളിയിക്കുന്നു. റഷ്യയെ ആക്രമിച്ച നെപ്പോളിയന്റെ കൂറ്റന്‍ സൈന്യത്തിന് മുന്നില്‍ റഷ്യന്‍ സൈന്യം പിന്മാറിയെങ്കിലും, അവര്‍ 'scorched earth policy' സ്വീകരിച്ചു. പിന്‍വാങ്ങുന്നതിനിടെ റഷ്യക്കാര്‍ സ്വന്തം കൃഷിയിടങ്ങളും ഭക്ഷണ സംഭരണശാലകളും വീടുകളും തീയിട്ട് നശിപ്പിച്ചു. നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യത്തിന് അവിടെ ഭക്ഷണവും അഭയവും കിട്ടാതായി. ഒടുവില്‍ വിതരണ ശൃംഖല പൂര്‍ണ്ണമായും തകരുകയും റഷ്യയിലെ കഠിനമായ മഞ്ഞുകാലം നേരിടാന്‍ സാധിക്കാതെ വരികയും ചെയ്തതോടെ നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നശിച്ചുപോയി.

ഇന്ന് ചൈന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണ ഇറക്കുമതി രാജ്യമാണ്. അവര്‍ക്ക് പ്രതിദിനം 11 മുതല്‍ 12 ദശലക്ഷം വരെ ബാരല്‍ എണ്ണ ആവശ്യമാണ്. ചൈന ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയുടെ 70 ശതമാനത്തിലധികവും വിദേശത്തുനിന്നാണ് വരുന്നത്. അതിനാല്‍, എണ്ണ ലഭിക്കുന്ന സ്രോതസ്സുകള്‍ മാത്രമല്ല, അത് എത്തിക്കുന്ന കടല്‍ പാതകളും ചൈനയുടെ അതിജീവനത്തിന് അനിവാര്യമാണ്. വെനിസ്വേല, ഇറാന്‍, റഷ്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള എണ്ണ വിതരണത്തെയും, പനാമ കനാല്‍, ഹോര്‍മുസ് കടലിടുക്ക് തുടങ്ങിയ എണ്ണ പാതകളെയും ബാധിക്കുന്ന അമേരിക്കയുടെ നീക്കങ്ങളെല്ലാം ചൈനയുടെ ഊര്‍ജ്ജ, വ്യാവസായിക വിതരണ ശൃംഖലയെ തകര്‍ക്കാനുള്ള പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്.

പനാമ കനാല്‍ ആഗോള വ്യാപാരത്തിന്റെ 5 ശതമാനവും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പ്രധാന കപ്പല്‍ പാതയാണ്. ഇതില്‍ പകുതിയിലധികവും ചൈനീസ് കയറ്റുമതി ആശ്രയിക്കുന്ന 'ഏഷ്യ-യുഎസ് ഈസ്റ്റ് കോസ്റ്റ്' റൂട്ടാണ്. ചൈന പനാമ കനാല്‍ നേരിട്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ചൈനീസ് കമ്പനികള്‍ അവിടെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും സമീപത്തെ തുറമുഖങ്ങളിലും വന്‍തോതില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം ഭരണകാലത്ത്, പനാമയിലെ അമേരിക്കന്‍ സ്വാധീനം വര്‍ദ്ധിച്ചു. ഇത് കനാലിലെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും ചൈനീസ് നിക്ഷേപങ്ങളിലും സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തി. തല്‍ഫലമായി, ചൈനയുടെ വിതരണ ശൃംഖലയിലുടനീളം ചരക്ക് നീക്കത്തില്‍ കാലതാമസവും ചെലവും വര്‍ദ്ധിച്ചു.

ഉപരോധം മറികടന്ന് വെനിസ്വേലയുടെ എണ്ണ കയറ്റുമതിയുടെ 60-70 ശതമാനവും വാങ്ങിയിരുന്നത് ചൈനയായിരുന്നു. ഇതിനായി ചൈന 'ഷാഡോ ഫ്‌ലീറ്റുകള്‍' ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇത് തടയാന്‍ അമേരിക്ക ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പൂര്‍ണ്ണമായും വിജയിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍, വെനിസ്വേലയില്‍ അമേരിക്കയുമായി സൗഹൃദമുള്ള പുതിയ ഭരണകൂടം വന്നതോടെ സ്ഥിതിഗതികള്‍ മാറി. വെനിസ്വേലയിലെ എണ്ണ ഇപ്പോള്‍ യുഎസ് റിഫൈനറികളിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ടു. ഇത് ചൈനയിലേക്കുള്ള കുറഞ്ഞ വിലയിലുള്ള എണ്ണ ലഭ്യത തടയുകയും, ലാറ്റിനമേരിക്കയില്‍ ചൈനയുടെ സ്വാധീനം ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇറാന്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന എണ്ണയുടെ 90 ശതമാനവും വാങ്ങിയിരുന്നത് ചൈനയാണ്. എന്നാല്‍ യുദ്ധ സാഹചര്യത്തില്‍ ഇത്തരം എണ്ണ കൈമാറ്റങ്ങള്‍ സുരക്ഷിതമോ സുസ്ഥിരമോ അല്ല. മാത്രമല്ല, ഇറാനില്‍ അമേരിക്കയുമായി സൗഹൃദമുള്ള ഒരു ഭരണകൂടം വന്നാല്‍ ചൈനയിലേക്കുള്ള എണ്ണ നീക്കം ഗണ്യമായി കുറയുകയും, മറ്റ് സ്രോതസ്സുകളെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനാല്‍ എണ്ണ ഇറക്കുമതിയുടെ ചെലവ് വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് അന്താരാഷ്ട്ര ഉപരോധങ്ങള്‍ മറികടന്ന് 'ഗ്രേ മാര്‍ക്കറ്റിലൂടെ' കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ഇറാനിയന്‍ എണ്ണ വാങ്ങിയിരുന്ന ചൈനീസ് റിഫൈനറികള്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന വലിയ വില ആനുകൂല്യം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

കൂടാതെ, ചൈനയുടെ ആകെ ക്രൂഡ് ഓയില്‍ ഇറക്കുമതിയുടെ 40-45 ശതമാനവും ഹോര്‍മുസ് കടലിടുക്കിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത് എന്ന വസ്തുത, ചൈനയുടെ ഊര്‍ജ്ജ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഇറാനെ തന്ത്രപരമായി ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രാജ്യമാക്കുന്നു. ഈ കടലിടുക്കിലെ നിയന്ത്രണം അമേരിക്കയുടെയും സഖ്യകക്ഷികളുടെയും കൈകളിലായാല്‍, ചൈനയുടെ എണ്ണ വിതരണ ശൃംഖലയെ അത് വലിയ തോതില്‍ ബാധിക്കും.

എന്നാല്‍, ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ ഇത്തരം നീക്കങ്ങള്‍ മുന്‍കൂട്ടി മനസ്സിലാക്കിയ ചൈന, 2022 മുതല്‍ തന്നെ മുന്‍കരുതലുകള്‍ എടുത്തിരുന്നു. റഷ്യയില്‍ നിന്നുള്ള ക്രൂഡ് ഓയില്‍, കല്‍ക്കരി, പൈപ്പ് ലൈന്‍ ഗ്യാസ് എന്നിവയുടെ ഇറക്കുമതി വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ച് റഷ്യയെ ഒരു പ്രധാന ബദല്‍ ഊര്‍ജ്ജ സ്രോതസ്സായി അവര്‍ മാറ്റി. നിലവില്‍ ചൈനയുടെ വൈദ്യുതി ഉല്‍പ്പാദനത്തിന്റെ 60 ശതമാനവും കല്‍ക്കരിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്, ഇതിനാവശ്യമായ കല്‍ക്കരിയുടെ 20 ശതമാനവും നല്‍കുന്നത് റഷ്യയാണ്.

ആര്‍ട്ടിഫിഷ്യല്‍ ഇന്റലിജന്‍സ് (AI) യുഗത്തില്‍, വ്യവസായങ്ങള്‍ക്ക് വിശ്വസനീയവും വിലകുറഞ്ഞതുമായ വൈദ്യുതി അനിവാര്യമാണ്. ചൈനയുടെ ആഗോള പെട്രോളിയം വിതരണ ശൃംഖല നിയന്ത്രിച്ചതിന് ശേഷം, റഷ്യയെ ഊര്‍ജ്ജ പിന്തുണയില്‍ നിന്ന് അകറ്റാനും, ചൈനയിലേക്കുള്ള കല്‍ക്കരി വിതരണ ശൃംഖലയില്‍ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണം സ്ഥാപിക്കാനും അമേരിക്ക ഇപ്പോള്‍ നീങ്ങുന്നു. അതിനാല്‍, ചൈനയിലേക്കുള്ള കല്‍ക്കരി വിതരണത്തിന്റെ നിര്‍ണ്ണായക ഭാഗങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കാനും, അതുവഴി ബെയ്ജിംഗിന്റെ വൈദ്യുതി ഉല്‍പ്പാദനത്തെ നേരിട്ട് സ്വാധീനിക്കാനും അമേരിക്ക റഷ്യ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഏഷ്യ-യുറോപ്പ് ഭൂപ്രദേശങ്ങളില്‍ കൂടുതല്‍ സജീവമാകും.

കൂടാതെ, സാങ്കേതിക വിദ്യയ്ക്ക് അനിവാര്യമായ വന്‍തോതിലുള്ള അപൂര്‍വ ഭൂമി ധാതുക്കള്‍ (Rare Earth Elements) ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡില്‍ ഉണ്ട്. ചൈന ഇവിടെ സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് തടഞ്ഞ്, ഇവ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കി വികസിപ്പിച്ചെടുത്താല്‍, ഈ വിപണിയിലുള്ള ചൈനയുടെ കുത്തക തകര്‍ക്കാന്‍ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിയും. ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡിലെ ധാതു ഖനന മേഖലയില്‍ സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള അമേരിക്കയുടെ നീക്കങ്ങള്‍ ഈ ലക്ഷ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ്.

ഇന്ത്യ ചൈനയ്ക്കും റഷ്യയ്ക്കുമൊപ്പം ബ്രിക്‌സ് (BRICS) കൂട്ടായ്മയിലെ സ്ഥാപക അംഗമാണെങ്കിലും, നിലവിലെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തില്‍ അമേരിക്കയുമായി ചേര്‍ന്ന് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു നിര്‍ണ്ണായക രാജ്യമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. പ്രതിരോധ, സാങ്കേതിക ബന്ധങ്ങള്‍ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി പ്രധാനമന്ത്രി മോദി ഇസ്രായേലിലേക്ക് നടത്തിയ സന്ദര്‍ശനവും, ക്വാഡ് (Quad) വഴിയുള്ള വാഷിംഗ്ടണുമായുള്ള ആഴത്തിലുള്ള തന്ത്രപരമായ സഹകരണവും ഇതിന് വ്യക്തമായ തെളിവാണ്. അമേരിക്കയുമായുള്ള പുതിയ വ്യാപാര കരാറിന്റെ ഭാഗമായി, കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന റഷ്യന്‍ എണ്ണയുടെ ഇറക്കുമതി ഇന്ത്യ ഘട്ടംഘട്ടമായി നിര്‍ത്തലാക്കും. ഇന്ത്യയുടെ ഈ നിലപാട് ആദര്‍ശപരമായതിനേക്കാള്‍ പ്രായോഗികമാണ്; ഊര്‍ജ്ജ വിതരണ ശൃംഖലകളെ വൈവിധ്യവത്കരിക്കാനും, ഭൗമരാഷ്ട്രീയ അപകടസാധ്യതകളെ നേരിടാനും, ഒരൊറ്റ ശക്തിയെയും പൂര്‍ണ്ണമായി ആശ്രയിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനും ഇന്ത്യ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

ആധുനിക ലോകത്തെ യുദ്ധവിജയം പ്രദേശം പിടിച്ചടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലാണ്. പ്രധാന വ്യാപാര പാതകളെ നിയന്ത്രിക്കുക, ശത്രുക്കളുടെ ലോജിസ്റ്റിക്‌സ് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ദുഷ്‌കരമാക്കുക, അവരുടെ ഉല്‍പ്പാദനച്ചെലവ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുക, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങള്‍ ചൂഷണം ചെയ്യുക എന്നിവയാണ് ലക്ഷ്യം.

യുദ്ധത്തിലും ബിസിനസ്സിലും ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലും ലോജിസ്റ്റിക്‌സ് കേവലം ഒരു സഹായ പ്രവര്‍ത്തനം മാത്രമല്ല; അതൊരു സുപ്രധാന തന്ത്രമാണ്.